Koleje wąskotorowe na Kresach Wschodnich II RP

W książce przedstawiono historię 46 kolei wąskotorowych na ziemiach dawnych Kresów Wschodnich II Rzeczpospolitej Polskiej od ich początków po ostatnie lata eksploatacji. Są to mozolnie gromadzone przez wiele lat okruchy ich historii ocalałe w różnych źródłach, zbiorach archiwalnych i prywatnych, literaturze, prasie i pamiętnikach, a ostatnio także w internecie. Dwie wojny światowe, wielokrotne zmiany władców tych ziem, a także przesiedlenie po II wojnie światowej ludności polskiej i ukraińskiej ze wschodu na zachód uszczupliły źródła tak, że dokładny obraz tej historii nie jest możliwy, ale pozwala ją przynajmniej we fragmentach pokazać. Jej początki to budowa pierwszych kolei leśnych w Karpatach Wschodnich w latach 90. XIX wieku poprzez uruchomienie Kolei Święciańskiej w 1893 roku po lata I wojny światowej, kiedy z wielkim rozmachem i znacznym wysiłkiem żołnierzy i jeńców wojennych na bezdrożach Wileńszczyzny, Polesia, Wołynia i Huculszczyzny po obu stronach frontu pośpiesznie budowano mnóstwo wojskowych kolei polowych, aż do połowy lat 20. XX wieku, czasów zagospodarowywania i uprzemysłowienia ziem wschodnich II RP.

Pierwsze dwa rozdziały krótko i ogólnie szkicują dzieje Kresów Wschodnich od czasu I RP po lata po II wojnie światowej oraz historię, a głównie technikę niemieckich, austro-węgierskich i rosyjskich wąskotorowych wojskowych kolei polowych. Te koleje wojskowe były początkiem nowoczesnej komunikacji na ziemiach wschodnich II RP. Trzy kolejne rozdziały opisują koleje wąskotorowe według rodzaju użytkowników i charakteru eksploatacji w trzech grupach: koleje PKP, gospodarcze i leśne.